นันทิดา 的个人资料-+- The BuTTerFly EffeCt...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
11月17日 My Life II Won Bin's First Love"...นอกจากการวิ่งแล้ว ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของผมในช่วงมัธยมต้น...
นั่นก็คือ... เด็กผู้หญิงผมยาวคนหนึ่ง ซึ่งดูดีในยีนส์ของเธอ...
เธอโปรยน้ำค้างหวานละมุนมาสู่หัวใจกระด้างของผม อ้า!… ผมคิดถึงเธอคนนั้นจัง!"
ผู้หญิงแบบที่ผมชอบยังคงเป็นเหมือนเมื่อก่อน...ผู้หญิงในอุดมคติของผมต้องไว้ผมยาว และดูดีเวลาใส่กางเกงยีนส์... (ขอเน้นนิดนึงค่ะว่า บทสัมภาษณ์นี้ มาจากตอนวอนบินอายุ 23 ปีนะคะ... ช่วงนั้น เวลาถูกถามถึงผู้หญิงแบบที่ชอบ วอนบินก็จะตอบประมาณนี้อะค่ะ... แต่มาระยะหลังๆ ก็ไม่ได้ตอบแบบนี้แล้วค่ะ ถ้าอยากรู้ว่าเป็นยังไง ก็ต้องไปอ่านที่ 28 days & years Won Bin’s road trip essay นะคะ...)
เด็กผู้หญิงคนนั้น ใช่เลยครับ (จากนี้ไป ผมจะเรียกเธอว่า “K (เค)” นะครับ เพราะผมไม่คิดว่ามันจะเป็นการดีที่จะเอ่ยชื่อจริงของเธอ เพราะเธอก็มีชีวิตของเธอเหมือนกัน) เธอเป็นผู้หญิงในอุดมคติของผม ที่มีทั้งสองอย่างที่ผมบอกอย่างสมบูรณ์แบบเลยครับ แถมเธอยังน่ารักและสดใส ดังนั้น เมื่อไหร่ที่ผมได้มองเธอ ผมก็ลืมเวลาไปเลยครับ... แต่... ผมไม่เคยพูดกับเธอ... จริง ๆ ผมน่าจะสามารถปฏิบัติต่อเธออย่างสบาย ๆ เหมือนกับน้องสาวคนหนึ่ง เพราะเธออ่อนกว่าผมปีนึง แต่ผมกลับไม่สามารถแม้แต่จะเปิดปากเวลาอยู่ต่อหน้าเธอ จริง ๆ ผมก็มีพี่สาวตั้งหลายคน มันไม่น่าจะเป็นการยากสำหรับผมที่จะรู้สึกสบาย ๆ กับผู้หญิง แต่แปลก ผมกลายเป็นใบ้เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ... ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ผมไม่สามารถที่จะแค่อยู่เฉย ๆ โดยไม่ทำอะไรได้... ผมก็เลย เริ่ม “การปฏิบัติ ”ในทางของผม โดยไม่ให้เป็นภาระใด ๆ กับ K… ผมเริ่มที่จะดูแลและปกป้องเธออยู่ห่าง ๆ จริง ๆ นี่เป็น “การปฏิบัติ” หลัก ๆ ของผมเลยล่ะ ถึงแม้ผมอาจจะดูเฉย ๆ ไปหน่อย แต่ผมจะทำอะไรอย่างอื่นได้ล่ะ? มันเป็นวิธีเดียวที่ผมคิดได้... ถ้าคุณได้เห็นผมในโฆษณาตัวล่าสุดของผม (โฆษณาบริษัทประกันชีวิตดองยาง) คุณอาจจะเข้าใจที่ผมพูดมากขึ้น... ฉากที่ผมตะโกนว่า “ฉันเป็นเทวดาอารักขาของเธอ ~” อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่ K มองผม ไม่ว่าเธอจะรู้ว่าผมชอบเธอหรือไม่ สายตาของเธอจะสงบนิ่งมาก... คุณเข้าใจไม๊ครับ? สายตานิ่ง ๆ ที่ไม่มีความหมาย ที่ทำให้คุณรู้สึกหายใจไม่ออกได้... ในที่สุด ผมก็ได้โอกาสที่จะพูดกับเธอ อืม... อาจจะถูกกว่าถ้าผมจะพูดว่า ผมสร้างโอกาสที่จะพูดกับเธอ... มันเป็นวันจบการศึกษาที่มีหิมะตก ผมยื่นจดหมายที่เต็มไปด้วยความรักของผมให้กับเธอ พอเธออ่าน ตาเธอก็โตราวกับกระต่าย ดูเธอแปลกใจมาก แต่แล้วเธอก็ยิ้ม... พอผมเห็นเธอยิ้ม ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะบินขึ้นไปบนฟ้า สำหรับผมแล้ว รอยยิ้มของเธอเป็นเหมือนการตอบรับ หลังจากนั้น ผมก็ต้องไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมเทคนิคชุนชอน และเราก็เขียนจดหมายถึงกันอยู่ 1 ปี...” “มีคำโบราณกล่าวไว้ว่า ‘ห่างตา ก็ห่างใจ’ ตามประสบการณ์ของผมแล้ว มันจริงที่สุด...
พอผมเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเทคนิคชุนชอน ซึ่งอยู่ค่อนข้างไกลจากหมู่บ้าน ส่วนมากผมก็จะใช้เวลาอยู่กับเพื่อน ๆ แล้วหน้าของ K ก็ค่อย ๆ จางไปจากใจผม... เดี๋ยวก่อน! ผมไม่ได้หมายความว่าผมมีผู้หญิงคนอื่นนะ... ถึงแม้จะเข้าเรียนที่นี่แล้ว ผมก็ยังคงเป็น ‘สุนัขป่าผู้โดดเดี่ยว’ ผู้ไม่สนใจผู้หญิงอยู่ดี... อย่างเงียบ ๆ เราก็ค่อย ๆ ห่างกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุด ผมก็ไม่ได้รับจดหมายจากเธออีก และก็ไม่ได้ข่าวเธออีกเลย... ตอนนั้น ผมยอมรับการจากลาครั้งนี้อย่างเป็นธรรมชาติมาก ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดหรือหัวใจแตกสลายเลย... ต่อมา หลังจากที่ผมได้มาเป็นนักแสดงแล้ว ผมได้ข่าวเกี่ยวกับ K… ผมดีใจ ที่ได้ยินว่า K มีชีวิตที่ดีและความสุขมาก.... ตั้งแต่เด็ก ผมสนใจเรื่องการทำงานเพื่อที่จะพึ่งตนเองได้มากกว่าการเรียนอยู่แล้ว ดังนั้น พอเข้าเรียนที่นี่ ผมก็ได้เริ่มเรียนการซ่อมรถยนต์ ผมคิดว่า ถ้าผมมีอู่รถเป็นของตัวเอง ผมจะหาเงินได้มาก และมีเวลาว่างมากกว่าทำงานอื่น ๆ... แต่ หลังจากที่ผมเรียนไปได้ซักพัก การซ่อมรถนี่ไม่ใช่งานง่าย ๆ เลยนะ โดยเฉพาะในหน้าหนาว ก็อย่างที่คุณรู้ หน้าหนาวในคังวอนโดหนะหนาวจับใจ นอกจากมือจะแข็งแล้ว มันยังติดกับโลหะที่เย็นด้วย ผมเกือบตาย... แถมพวกน้ำมันเครื่องดำ ๆที่ติดในเล็บผมมันก็อยู่เป็นอาทิตย์ ๆ ล้างไม่ยอมออก แถมมันดำขึ้นเรื่อย ๆ อีกต่างหาก! ผมก็เลยค่อย ๆ หมดความสนใจเรื่องเรียนซ่อมรถยนต์... พอขึ้นปี 2 ผมและเพื่อนสนิทของผมอีกสี่คนก็เริ่มสูบบุหรี่ แล้วเราก็บ้ามอเตอร์ไซค์มากด้วย ถึงแม้คันที่เรามีมันจะไม่ได้เป็นแบบราคาแพง แต่เมื่อไหร่ที่เราได้ขี่มันไป ผ่านสายลมที่ปะทะหน้าเรา เราจะรู้สึกดีมากและลืมความกังวลทั้งหมด... นี่ดีอย่างนึงนะ ที่ผมดื่มเหล้าไม่ได้โดยกรรมพันธุ์ เหมือนทุก ๆ คนในบ้านผม... ขอบคุณพระเจ้า! ที่ผมดื่มเหล้าไม่ได้! ไม่งั้นชีวิตวัยรุ่นของผมคงจะเละเทะน่าดู...”  Thanks for : http://www.wonbin-thailand.com
|
To Be Continue|
|
